Sinema/Dizi
Fantastik iki dizinin fantastik kıyaslarından ibaret güzide yazıma hoş geldiniz. Peşin peşin uyarıyorum ki bana itiraz etmek için öncelikle iki diziyi de bölüm atlamadan izlemiş olun ya da sonuna dek çenenizi kapalı tutun. Game of Thrones’un uyarlandığı kitap serilerini okumadım. Diziye başlamak için de her ne kadar korkunç bir
Sinema/Dizi
Dünya genelinde “absürd”lüğü elbette tartışırız, fakat Türkiye sinemasında bu işin kralı Natuk Baytan’dır. Kemal Sunal’ın başrollerinde oynadığı nice filmi yönetmesi bir yana, kendisi aslında Cüneyt Arkın’ın tarihi film serileri olan Battal Gazi, Malkoçoğlu ve Kara Murat’ın yaratıcılarındandır. Bu filmleri hep başrol oyuncularıyla bildik ama özellikle
Sinema/Dizi
Dizi izlemek, muhtemelen hepimize annelerimizden geçen bir alışkanlık. Ve dizilerin de iki evresi var: İlki gündüz dizileri, ikincisi akşam dizileri. Aileyle birlikte izlenen akşam dizileri konusunda, eğer şanslıysanız, dönemin polisiye, suç ve gizem dizileriyle de erken tanışmışsınızdır. Ya da benim gibi şanssızsanız çok geç olmuştur tanışıklık. Geç olsun, güç olmasın
Sinema/Dizi
Dizi sever bir insansanız mutlaka favorileriniz vardır fakat yine de her sene yayın hayatına yeni başlayan dizilere göz atarsınız. Hatta öncelikle o diziler yayına girmeden fragman izler, hakkında bilgi edinir, yayına girdikten sonra da o dizilere şans verirsiniz. Şanslıysanız her sene yeni diziler eklenir listenize. Ve yine şanslıysanız bu diziler
Müzik
"Rock’la ilgili bilmeniz gereken bir şey varsa, o da onun kölelikle başladığıdır. Tarih kitapları size ayrıntıları verebilir; önemli olan rock’ın tamamen anormal bir olayla, on binlerce Afrikalı’nın yurtları ve kültürlerinden uzaklaşmaya zorlanması ve siyah beyazdan ne kadar farklıysa, bildiklerinden o kadar farklı olan yeni bir dünyaya
Sinema/Dizi
Sıcak bir yaz akşamı, can sıkıntısından geberen Ayşe Nur, dizi sitelerini dolaşırken yukarıda görmüş olduğunuz görsele rastlar. Aklına seneler önce gördüğü Antisilence’ın Suffer Hits kapağı gelir. Niye gelmesin ki zaten? O da dudak yalama, bu da dudak yalama. Dizinin adına da dikkat etmemiştir hanım kızımız, vampir dişlerine de. Çalışma
Anlatı
Bugün benim doğum günüm. Doğum günlerini yalnız geçirmek üzüntü verir sanıyorsanız bir de doğum günleri katliamların yıl dönümlerine denk gelenleri düşünün. O kadar çok ki bu ülkede yapılmış katliam, o kadar çok canı yanmış insan var ki, denk gelmemesi için şanslı olmanız da lazım aslında. Ahmet Kaya’nın “pencerenize boncuktan
Anlatı
“Bir benim zannediyordum.” Kitabın başlangıcında birkaç sayfa Siyah Pembe Üçgen Derneği’nin neden böyle bir kitabı yayınladığını ve sonrasında seksenli yılların LGBTT bireyler için nasıl geçtiğiyle ilgili genel bir yazıyı buluyorsunuz. Sonrasında da bu yıllarda lubunya olan, seks işçiliği yapan ya da yapmayan dokuz bireyin yaşadıklarını okuyorsunuz. Siyasi düşüncesi ne
Öykü
Güzellik sübjektiftir, deriz. Ama yine de bazı güzellikler için hepimiz aynı fikirdeyizdir. Bazen, çoğunluk öyle dediği için de güzellik genel geçer olabilirse de, güzel, güzeldir işte. Ufak yerleşim yerlerinde güzel olan kadınlar daha kolay fark edilir. Haklarında daha fazla konuşulur. Bazen de bir asılsız dedikodu gerçekten kötü şeylere sebep olur.
Biraz eski, (umarım) bolca yeni şey. Müzik, sinema, dizi, öyküler, anlatılar, denemeler, denememeler... Hepsi burada.
Satanizm nedir? İç İşleri Bakanlığı’nın baştan savma biçimde hazırladığı dosyadaki gündem çarpıtılmak istendiği anda bir numaralı malzeme olarak kullanılan konudur. En son 2004 yılında müthiş yalancılığıyla, karalama kampanyalarıyla, habercilik dışındaki her türlü vasfıyla nam salmış Star Haber Dergisi’nin kapak yaptığı konunun üzerine bugünlerde pek gidilmiyor. Klasik olarak, ulusal
“Göbek bağı kesilir ve tek başına kalırız. Eşsiz ve bağsız. Yalnızlık duygusunun temeli işte bu denli eskidir. ” Talat Parman Kesildi göbek bağı, ilk dört sene kayıp. Anlatılanlar var sadece. Başkasının anlattığı hayatta asıl kız/oğlan olmak zor. Uyuyamıyorum. Son on senenin zombileri, vampirleri, şekil değiştirenleri yakamı bırakmıyor. Hayatıma sadece canavarları
Bad Religion’ın “The Dissent of Man” albümünün kritiğinde günümüzdeki punk kültüründen ve tür adına ortalarda dolaşan gruplardan kısaca bahsetmiştim. Punk rock ekseninde seyreden, hardcore ile kırıştıran, doksanlarda doğmuş ve kimilerince “yumuşak” bulunan yeni nesil sayılabilecek gruplara da değinmiş, tam orada da Rise Against’in adını zikretmiştim. Müziğin moda olan
Punk, kimine göre kayıp bir kuşaktan, kimine göre amaçsız ve de bilinçsiz bir grup zibidi veletten, kimine göre oldukça tehlikeli, anarşizmle ve tabi ki nihilizmle özdeşleşmiş, bilinçli hareket eden muhaliflerden oluşmuşsa da, tüm diğer müzik türlerinin aksine bir stüdyo kaydıyla değil de tam olarak sahnelerde doğmuştur. O yüzdendir ki, punk
Popüler kültürün hayatımızın her alanına nüfuz ettiği günümüz koşullarında şiddetin de ayrılmaz bir parçamız olduğu gerçeği yadsınamaz. İnsanın kişilik oluşumunun da, akademik anlamdaki başarısının da temelini oluşturmada belki de en çok etkisi olan, aileden kopup sosyal hayata adım atılan, düşünülmeye fırsat olan ya da olmayan pek çok şeyin somutlaştığı, gerçeklik
Klasik bilgileri bir çırpıda geçeceğim, daha ziyade internet üzerinde pek yazılmamış olanlardan ve tek tek albümlerden bahsetmek istiyorum. Dr. Skull 1983’te Ankara’da doğdu ama ilk konserlerini 1985 yılında verdi. Grubun ilk adı Skull idi ve elemanlar çocukluk arkadaşıydı. Hepsi Tıp Fakültesi’ni (söylendiği gibi aynı anda değil, iki
“Yalnız, yalnız adamlara saygıyla.” Efsaneler, dehalar, özel olanlar, unutulmayanlar, sadece muhalif olduğu için anılanlar, canlarına kastedilenler, sanatına kastedilenler, anlaşılamayanlar, yanlış anlaşılanlar, kıymeti bilinmeyenler… Hayatınızın büyük bir kısmı küçük bir şehirde geçmişse, kabulleneceğiniz öncelikli iki şey, sinema adına mutlaka üçüncü sınıf insan muamelesi görmek ve tiyatro namına da bir küp dolusu
Dünyayı Emir Kusturica’nın gözleriyle görmek diye bir şey var. Yoksa da ben icat ettim. Şehirden uzak bir köy evindeydim bir süre. Bir sabah erken saatlerde de epeyce yürümüştüm. Bir an öyle bir yere geldim ki baktığım noktadan neredeyse Vincent Gallo ve Johnny Deep’i görebilirmişim gibi bir manzara vardı.
